و اجتماعا كار را انجام دادند آنهائى كه اجرت معيّن داشته هريك ثلث آن را و آنكه اجرتش معيّن نيست ثلث اجرة المثل را مستحق است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در فرض مزبور اگر تمام عمل را آنكس كه اجرتش معيّن نبود با يكى ديگر از دو نفر انجام داد وى نصف اجرة المثل و آن ديگرى نصف اجرة المسمّى را مستحق هستند و به همين قياس صور ديگر اين مسئله را مىتوان تصوير كرد .
قوله : فله ثلث اجرة المثل : ضمير در [ فله ] به [ بعضهم ] راجع است .
قوله : ثلث ما عيّن له : ضمير در [ له ] به لكل واحد راجع است .
قوله : و لو ردّه من لم يسم له و احدهما : ضمير مفعولى در [ رده ] به متعلق جعاله راجع بوده و ضمير در [ احدهما ] به [ آخرين ] عود مىكند .
قوله : فله نصف اجرة مثله : ضمير در [ فله ] و [ مثله ] به [ من لم يسم له ] راجعست .
( و لو كانوا أزيد ) من ثلاثة ( فبالنسبة ) أي لو ردوه أجمع فلكل واحد بنسبة عمله إلى المجموع من أجرة المثل ، أو المسمى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و اگر تعداد عاملين بيشتر از سه نفر باشد نسبت به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 144
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٤