[ استدعى ] و [ اطلق ] به جاعل راجعست .
قوله : او لذكره مبهما : ضمير در [ لذكره ] به جعل راجع است و اضافه [ ذكر ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به مفعول مىباشد و كلمه [ مبهما ] حال است از مضاف اليه .
قوله : لمن عمل مقتضاه : ضمير در [ مقتضاه ] به [ استدعاء ] راجعست .
قوله : الا ان يصرّح بالاستدعاء : ضمير فاعلى در [ يصرّح ] به جاعل راجع است .
قوله : و الاول اجود : مقصود از [ الاول ] ثبوت اجرة - المثل است .
قوله : لو كان العمل مما لا اجرة له : ضمير در [ له ] به عمل راجع است .
قوله : لقلّته : يعنى لقلّة العمل .
قوله : كمن امر غيره به عمل الخ : يعنى اينحكم در اجاره مذكور است كه اگر كسى ديگرى را بامرى وادار نمود و دستور داد كه برايش انجام دهد و مأمور آن را بانجام رسانيد ، در اينجا عامل اجرة المثل مستحق است مگر آنكه عمل ناچيز و كم بوده كه در اين صورت چيزى براى عامل منظور نمىكنند .
ضمير در [ امر ] به [ من موصوله ] و در [ غيره ] نيز به [ من ] عائد است .
قوله : من غير ان يذكر له اجرة : ضمير در [ يذكر ] به من موصوله عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 135
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٥