اشتراط مىتواند ولى فرق ايندو صورت اين است كه :
در فرض اطلاق مقدار نفقه تعيين نشده و لزومى هم ندارد بلكه اساسا مفروض كلام اين است كه در اين صورت هيچ تعرضى نسبت به آن در عقد نشده ولى اگر شرط نمودند شرط است كه در اين فرض نفقه را تعيين نموده و مقدارش را مشخص كنند تا بدين وسيله شرط در عقد مجهول و غررى نشود .
قوله : و يشترط حينئذ : يعنى حين اذا شرطا نفقة - السفر .
قوله : تعيينها : يعنى تعيين نفقة .
قوله : بخلاف ما ثبت باصل الشرع : مقصود فرض اطلاق عقد مىباشد .
متن :
و لا يعتبر في ثبوتها حصول ربح ، بل ينفق و لو من الأصل إن لم يربح ، و إلا كانت منه و مئونة المرض في السفر على العامل ، و كذا سفر لم يؤذن فيه و إن استحق الحصة
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
در ثبوت نفقه و حق برداشت هزينه سفر شرط نيست كه در معاملات واقعشده سود و ربح بدست آمده باشد بلكه در صورت عدم حصول ربح عامل مىتواند نفقه در مسافرتش را حتى از اصل مال المضاربة بردارد ولى در فرضى كه سود عائدشان شده باشد هزينه نفقه را لازم است از آن برداشت كند و در اصل مال تصرف ننمايد .
لازم بتوضيح است كه هزينه مرض و كسالت را در سفر عامل از
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 75
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٥