قوله : و نشره : يعنى پهن كردن پارچه بنابراين ضمير مجرورى به [ قماش ] راجع است .
قوله : وطيّه : يعنى پيچيدن پارچه لذا ضمير مجرورى به [ قماش ] عود مىكند .
قوله : و احرازه : يعنى در حرز و جايگاه محفوظ نهادن قماش ، بنابراين ضمير مجرورى به [ قماش ] عائد است چنانچه ضمير در [ بيعه ] نيز چنين مىباشد .
قوله : و قبض ثمنه : ضمير مجرورى به [ قماش ] عود مىكند .
قوله : و لا اجرة له على مثل ذلك : ضمير در [ له ] به عامل راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] عرض و نشر و طى و احراز و بيع قماش و قبض ثمن مىباشد .
قوله : حملا للاطلاق : يعنى اطلاق اذن .
قوله : و له الاستيجار : ضمير در [ له ] به عامل راجع است .
قوله : على ما جرت العادة به : ضمير در [ به ] بماء موصوله عائد است .
قوله : كالدلالة : مقصود از [ دلالت ] واسطهگرى نمودن است مثلا براى فروش برخى از امتعه يا خريد بعضى از اجناس بدون توسل بواسطه عادتا معامله نمىنمايند در اينجا حق دارد جهت خريد يا فروش به دلّال و واسطه مراجعه كند .
قوله : و وزن الامتعة الثقلية : يعنى در وزن نمودن متاع سنگين كه عادتا خود نمىتواند آن را وزن كند مىتواند به وزّان متوسل گردد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 69
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٩