اصطلاح اهل حجاز و وجه تسميه از نظر ايشان
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اهل حجاز مضاربه را بنام [ قراض ] مىنامند و در وجه تسميه آن به اين اسم وجوهى گفته شده به اين شرح :
الف : كلمه [ قراض ] بكسر قاف مشتق از [ قرض ] به معناى قطع مىباشد و چون صاحب مال مقدارى از مالش را جدا نموده و به عامل تسليم مىكند يا بخشى از سود مالش را در مقابل كاركرد عامل بوى مىسپارد از اين جهت نام آن را قرض گذاردهاند .
ب : كلمه مزبور از [ مقارضه ] به معناى [ مساوات ] مشتق است چنانچه كلمه [ مقارضه ] در حديث [ قارض الناس ما قارضوك فان تركتهم لم يتركوك ] به همين معنا است .
ترجمه حديث : مادامى كه مردم با تو بمساوات رفتار مىكنند تو نيز با ايشان چنين معامله كن چه آنكه اگر آن را - واگذارى ترا رها نمىكنند .
و وجه تساوى در اين عقد آنست كه صاحب مال ، مال داده و عامل كار مىكند و سود در مقابل ايندو واقع مىشود پس هركدام از مال و عمل در قوام و ايجاد عقد با هم مساوى هستند يا وجه تساوى آنست كه هردو در اصل استحقاق ربح با هم مساوى بوده اگرچه در مقدار آن با هم اختلاف ممكن است داشته باشند .