قوله : لان مرجع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] ، [ كون الشراء لنفسه اولهما ] مىباشد .
قوله : الى قصده : ضمير به [ مشترى ] عود مىنمايد .
قوله : و هو اعلم به : ضمير [ هو ] به مشترى و ضمير در [ به ] به قصد راجع است .
قوله : و انما لزمه الحلف : ضمير در [ لزمه ] به مشترى عود مىكند .
قوله : لا تعلم الا من قبله : ضمير در [ قبله ] به صاحب قصد يعنى مشترى راجع است .
قوله : لا مكان الاطلاع عليه باقراره : ضمير در [ عليه ] به قصد و در [ باقراره ] به مشترى راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 52
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢