مالا يتجر فيه و الربح لصاحب المال خاصة ، و إيداعه لقول الصادق عليه السلام
لا ينبغي للرجل المسلم أن يشارك الذمي ، و لا يبضعه بضاعة ، و لا يودعه وديعة ، و لا يصافيه المودة
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ز : شركت نمودن با كافر ذمّى و سرمايه دادن بوى و امانت نزدش گذاردن مكروه است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ ابضاعه ] اين است كه مالى بكافر دهند كه با آن تجارت نموده و ربحش را به صاحب مال دهد .
و اما دليل بر كراهت اين سه امر ( مشاركت با ذمّى و سرمايه دادن بوى و امانت نهادن مال نزدش ) فرموده مولانا حضرت صادق عليه الصلاة و السلام است كه فرمودند :
شايسته مرد مسلمان نيست كه با ذمّى مشاركت كرده و به وى سرمايه داده و نزدش مالى برسم امانت قرار دهد و از روى صفا طرح دوستى و مودّت با او بريزد .
مؤلف گويد :
مرحوم صاحب وسائل روايت مزبور را در ج 13 ص 176 به اين سند نقل فرموده است :
از محمد بن يعقوب از عدهاى اصحاب از احمد بن محمد از ابن محبوب از ابن رئاب قال قال الصادق عليه السلام الى آخر حديث .
قوله : و ابضاعه : ضمير مجرورى به [ ذمى ] عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 38
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨