و [ تأخيره ] به عامل راجعست .
متن :
و لا فرق في كون المقلوع بينهما بين كون البذر من مالك الأرض ، أو الزارع . و هل يستحق المالك قلعه بالأرش ، أو مجانا قولان ، و ظاهر العبارة ككثير عدمهو على القول به ، فطريق معرفته أن يقوم الزرع قائما بالأجرة إلى أوان حصاده و مقلوعا .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
زرعى را كه مالك از زمين كنده است بين هردو طبق قراردادى كه به آن ملتزم شدهاند تقسيم مىشود و در اين حكم فرق نيست بين اينكه بذر را مالك زمين داده باشد يا زارع .
سپس مىفرماين :
آيا مالك حق قلع زرع برايش ثابت بوده يا اگر نقصان و عيبى به محصول وارد شد ضامن ارش مىباشد در آن دو قول و رأى مىباشد
از ظاهر عبارت مصنف ( ره ) همچون عبارت بسيارى از فقهاء اينطور استفاده مىشود كه ارش به عهده او نمىباشد .
و بنابراين كه قائل به ارش شويم طريق دانستن مقدار آن چنين است كه ابتدا از مقوم مىپرسند درحالىكه زرع در زمين مالك در مقابل اجرت تا زمان چيدن و بريدنش پابرجا است چه قيمتى دارد سپس كنده شده باشد قيمت و ارزشش چيست آنگاه تفاوت بين دو قيمت را سنجيده به همان نسبت از قيمتى كه فروخته مىشود مالك به عامل بايد بدهد .
مؤلف گويد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 287
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٧