راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] تجديد وديعه يا تجديد استيمان مىباشد .
قوله : بايداعه : يعنى ايداع مال نزد غاصب پس ضمير مجرورى بغاصب راجع است .
قوله : او يبرئه من الضمان : عطف است به [ يجدد له ] و ضمير فاعلى به مالك و ضمير مفعولى به ودعى عائد است .
متن :
و يقبل قوله بيمينه في الرد و إن كان مدعيا بكل وجه على المشهور ، لأنه محسن و قابض لمحض مصلحة المالك و الأصل براءة ذمته
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ر : اگر بين ودعى و مالك در رد امانت نزاع واقع شد قول ودعى را با خوردن قسم مىپذيرند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه ودعى در اين منازعه مدعى به تمام معنا است ( يعنى مدعى رد و مالك منكر آن ) ولى معذلك قولش پس از خوردن قسم مقدم مىشود و دليل اين حكم آن است كه :
وى محسن بوده و فعلش صرفا نسبت به مالك احسان و بمصلحت وى بوده ازاينرو در چنين جائى وجهى ندارد مال را به او رد نكرده باشد و بفرض اگر شكى هم در بين باشد اصل مقتضى است ذمه وى از آن برئ باشد .
قوله : و يقبل قوله بيمينه : ضمير در [ قوله ] و [ بيمينه ] به ودعى راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 210
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٠