بيك امر ديگر ودعى از ضمان برى مىگردد و آن طبق فرموده بعضى كه كلامى است قوى و متين آن استكه مالك ويرا ابراء كند .
قوله : باعادتها الى الحرز : يعنى اعاده وديعه .
قوله : لو تعدى فاخرجها منه : ضمير فاعلى در [ تعدى ] به ودعى و ضمير منصوبى در [ فاخرجها ] به وديعه و ضمير مجرورى در [ منه ] به حرز راجع است .
قوله : او فرّط بتركه غير مقفل ثم قفله : ضمير فاعلى در [ فرط ] و [ قفله ] به ودعى راجع بوده و ضمير مجرورى در بتركه و ضمير منصوبى در [ قفله ] به حرز عود مىكند .
قوله : لانه صار بمنزلة الغاصب : ضمير در [ لانه ] بودعى راجع است .
قوله : ما يقتضى زواله بردّه عليه : ضمير در [ زواله ] به ضمان راجع بوده و ضمير در [ بردّه ] به ودعى و در [ عليه ] به مالك عود مىكند .
قوله : ثم يجدد له الوديعة : فاعل در [ يجدد ] ضميرى است كه به مالك راجع بوده و ضمير مجرورى در [ له ] بودعى عود مىكند .
قوله : او يجدد له الاستيمان به غير رد : ضمير فاعلى در [ يجدد ] به مالك و ضمير مجرورى در [ له ] به ودعى عود مىكند و مقصود از [ به غير رد ] رد ودعى بر مالك است .
قوله : كان يقول له : ضمير فاعلى در [ يقول ] به مالك و در [ له ] به ودعى راجع است .
قوله : لا يعود بذلك : ضمير فاعلى در [ يعود ] به استيمان
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 209
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٩