و در [ يضمن ] به ودعى و در [ بتركه ] نيز به استتار عائد است .
متن :
نعم يجب عليه اليمين لو قنع بها الظالم فيوري بما يخرجه عن الكذب بأن يحلف أنه ما استودع من فلان و يخصه بوقت أو جنس ، أو مكان ، أو نحوها ، مغاير لما استودع ،
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ج : بلى بر ودعى لازم است در صورتى كه ظالم به قسم خوردن وى اكتفاء نمايد قسم خورده و بوسيله توريه نمودن مال وديعه را حفاظت كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
البته لازم است به نحوى توريع كند كه مرتكب دروغ نشود مثلا قسم بخورد كه فلانى مال نزد او وديعه نگذارده و قصدش نفى مطلق نباشد بلكه آن را اختصاص دهد بوقت خاص يا جنس معيّن يا مكان مشخصى و امثال اينگونه از محافل بطورى كه نفى وديعه با آنچه صاحب مال نزد او برسم امانت نهاده تغاير داشته باشد .
قوله : يجب عليه اليمين : ضمير در [ عليه ] بودعى راجع است .
قوله : لو قنع بها الظالم : ضمير در [ بها ] به يمين عود مىكند .
قوله : فيورّى بما يخرجه عن الكذب : ضمير مستتر در [ يخرجه ] به ماء موصوله و ضمير مفعولى بودعى راجعست و مقصود از [ توريه ] آن است كه لفظى بگويد كه ظاهرش با آنچه از آن اراده شده تغاير داشته باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 148
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٨