شدن آزاد گشته نمىتوان عقد را فضولى دانست و از مورد اذن خارج قرار داد چنانچه اگر عامل مالى را خريد و اين مال در واقع معيوب بود و عامل از آن اطلاع نداشت و بواسطه همان عيب تلف شد و سپس از عيب آگاه گرديد قطعا اين معامله صحيح بوده و فضولى نمىباشد و مورد بحث نيز از همين قبيل است .
قوله : اما مع جهله بهما : ضمير در [ جهله ] به عامل و در [ بهما ] به حكم و نسب راجع است .
قوله : او باحدهما : ضمير [ تثنيه ] به نسب و حكم عائد است .
قوله : ففى صحته و عتقه : ضمير در [ صحته ] به [ اشتراء ] و در [ عتقه ] به [ من ينعتق عليه ] عود مىكند .
قوله : او الحاقه بالعالم : ضمير در [ الحاقه ] به [ اشتراء ] عود كرده و مقصود اين است كه :
يا اين اشتراء را ملحق به اشترائى مىكنند كه از شخص عالم و آگاه صادر شده باشد .
قوله : مأخذهما : يعنى مأخذ و مستند دو وجه .
قوله : الى ما يمكن بيعه : ضمير در [ بيعه ] بماء موصوله راجع است .
قوله : و الاسترباح به : ضمير [ به ] به [ ما يمكن بيعه ] عائد است .
قوله : فلا يدخل هذا فيه : مشار اليه [ هذا ] من ينعتق على المالك بوده و ضمير [ فيه ] به [ ما يمكن بيعه و الاسترباح به ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 105
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٥