و دليل آن اخبار بسيارى است كه از نظر منطوق و مفهوم بر آن دلالت دارند .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
در صورتى كه تصرف وى بطور منجّز باشد آن را از اصل مال بايد حساب كنند .
و دليل آن اصل يعنى اصالة بقاء السلطنة على ماله مىباشد چنانچه شواهدى از اخبار نيز بر آن دلالت دارد .
قوله : اذا تبرع به : ضمير در [ به ] به [ ما زاد عن الثلث ] عائد است و مقصود از [ تبرع به ثلث ] اعطاء بدون عوض يا به عوضى كمتر از عوض المثل مىباشد .
قوله : لو عارض عليه : ضمير در [ عليه ] به [ ما زاد عن الثلث ] راجع است چنانچه ضمير در [ بثمن مثله ] نيز چنين است .
قوله : نفذ : ضمير مستتر در آن به [ معاوضه ] كه از [ عاوض ] مستفاد است راجع مىباشد .
قوله : و ان نجّز ما تبرع به : كلمه [ ان ] وصليه بوده و ضمير در [ به ] بماء موصوله راجعست و مقصود از اين عبارت اين است كه : اگرچه تبرع به مازاد از ثلث به صورت منجّز واقع شود مع ذلك مريض از آن ممنوع است .
توضيح
تصرفاتى كه مريض در مرض وفاتش مىنمايد بر دوگونه است :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 360
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٠