تقريب استدلال
در اين آيه شريفه از دادن مال به سفيه نهى شده و چون فاسق نيز سفيه است لاجرم بالغ فاسق مشمول آيه شده و از تصرفات در اموال منهى است .
و اما دليل بر سفيه بودن فاسق اين است كه در روايتى چنين وارد شده كه شارب خمر سفيه است و قطعا سفاهتش به جهت ارتكاب معصيت مىباشد و چون بين معاصى فرقى نيست لاجرم مطلق فسّاق سفيه مىباشند .
قوله : و قيل يعتبر مع ذلك العدالة : قائل اين قول مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط و خلاف است زيرا وى طبق فرموده علامه ( ره ) در مختلف در رشد دو امر را اعتبار فرموده :
1 - اصلاح مال . 2 - عدالت .
قوله : و ما روى انّ شارب الخمر الخ : مقصود روايتيست كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 13 ص 442 به اين شرح نقل فرموده :
قال محمد بن على بن الحسين و فى خبر آخر قال :
سئل ابو جعفر عليه السلام عن قول اللّه عز و جل [ و لا تؤتوا السفهاء اموالكم ] ؟
قال عليه السلام : لا تؤتوها شرّاب الخمر و لا النساء .
ثمّ قال : و اىّ سفيه اسفه من شارب الخمر .
قوله : و لا قائل بالفرق : يعنى فرق بين شرب خمر و ديگر معاصى .
متن :
و عن ابن عباس أن الرشد هو الوقار ، و الحلم ، و العقل .