مرتهن مىتوانند امتناع كنند چه آنكه مرتهن نسبت به قبض مال - الرهن بمنزله وكيل راهن بوده كه بموت موكل وكالتش باطل مىشود اگرچه حفاظت از مال الرهن را در ضمن عقد لازم شرط كرده باشند كه به عهده مرتهن باشد مگر آنكه استمرار آن در دست مرتهن نيز در ضمن عقد لازم شرط شده باشد كه در اين صورت چون مرتهن بمثابه وصى در حفظ بوده لاجرم ورثه راهن حق امتناع نداشته و نمىتوانند وثيقه را از تحت يد مرتهن خارج كنند .
قوله : و الا يتفقا : يعنى راهن و مرتهن با هم سازش نكردند .
قوله : يعيّن له عدلا يقبضه لهما : ضمير در [ له ] و [ يقبضه ] بمال الرهن راجع بوده و در [ لهما ] براهن و مرتهن و [ لام ] در - [ لهما ] به معناى انتفاع مىباشد .
قوله : من ابقائه فى يد المرتهن : ضمير در [ ابقائه ] به رهن عائد است .
قوله : لانه فى القبض بمنزلة الوكيل : ضمير در [ لانه ] به مرتهن راجع است .
قوله : تبطل بموت الموكل : ضمير مستتر در [ تبطل ] به وكالت عائد است .
قوله : و ان كانت مشروطة الخ : ضمير در [ كانت ] بوكالت راجع است .
قوله : استمرار الوضع بعده : ضمير در [ بعده ] به موت راهن برمىگردد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 290
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٠