متن :
التاسعة - لا يضمن المرتهن الرهن إذا تلف في يده ، إلا بتعد أو تفريط ، و لا يسقط بتلفه شيء من حق المرتهن ، فإن تعدى فيه ، أو فرط ضمنه فتلزم قيمته يوم تلفه إن كان قيميا على الأصح ، لأنه وقت الانتقال إلى القيمة ، و الحق قبله كان منحصرا في العين و إن كانت مضمونة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مسئله نهم
اگر مال الرهن در نزد مرتهن تلف شود وى ضامن نيست مگر آنكه در حفاظت از آن تعدّى يا تفريط كرده باشد كه در اين صورت قيمت روزيكه مال تلف شده بنابر اصح اقوال بعهدهاش مىآيد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
البته بواسطه تلف شدن مال الرهن از حق مرتهن و طلبى كه از راهن دارد چيزى كم نمىشود و بهرتقدير در صورتى كه وى در حفظ از وثيقه تعدى نمود و به اين علّت مال تلف شود در صورتى كه قيمى باشد مرتهن طبق اصح آراء قيمت روزى كه در آن تلف شده ضامن مىباشد .
و دليل اين حكم اين است كه در اين روز مال به قيمت منتقل