متن :
و يشترط دوام الرهن بمعنى عدم توقيته بمدة ، و يجوز تعليق الإذن في التصرف على انقضاء أجل ، و إطلاقه ، فيتسلط عليه من حين القبول و القبض إن اعتبرناه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
شرط است كه رهن را بطور دائمى واقع سازند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى آن را موقت به مدت و زمان نكنند اما مىتوان در آن تصرّف مرتهن را معلّق بر گذشت زمان نمود چنانچه اطلاق و عدم تعليق آن نيز جايز و مشروع است .
بنابراين بعد از اجراء عقد و تعليق تصرّف بر گذشتن مدت مقرر مرتهن به مجرد قبول و قبض وثيقهن بر آن مسلط مىشود .
قوله : عدم توقيته بمدة : ضمير مجرورى در [ توقيته ] به رهن عود مىكند .
قوله : و يجوز تعليق الاذن الخ : يعنى صيغه رهن را منجّز خوانده ولى اذن در تصرّف مرتهن را بر زمان معيّن معلق كنند مثلا راهن به مرتهن بگويد :
در مقابل 1000 تومانى كه از تو قرض گرفتم اينكتاب را نزدت وثيقه قرار مىدهم و تو را از همين ساعت وكيل قرار مىدهم كه اگر تا يك ماه ديگر قرض را نپرداختم كتاب را فروخته و پول خود را استيفاء نمائى .
كه مرتهن بعد از گفتنن قبول از همان وقت بر وثيقه مسلّط و وكيل راهن در فروشش مىشود .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 136
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٦