تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
قوله : قبل ان يعتق المملوك : ضمير فاعلى در [ يعتق ] بمولى عود مىكند . قوله : لم يرجع المولى عليه : ضمير در [ عليه ] بعبد عائد است . قوله : لانّه لا يثبت له فى ذمة عبده مال : ضمير در [ لانه ] شأن بوده و در [ له ] و [ عبده ] بمولى راجع است . قوله : و ان كان بعده : ضمير در [ كان ] به رجوع مقرض و در [ بعده ] به [ عتق ] عائد است . قوله : كان عند اخذه المال : ضمير در [ كان ] و [ اخذه ] به مولى راجع بوده و مراد از [ المال ] مال القرض مىباشد . قوله : بانه قرض : ضمير در [ بانّه ] به [ المال ] عود مىكند . قوله : فلا رجوع له على المملوك : ضمير در [ له ] به مولى عود مىكند . قوله : ايضا : يعنى همانطورى كه در فرض قبلى حق رجوع نداشت . قوله : لتفريطه : يعنى تفريط و تقصير مولا چون با علم به اينكه مال القرض است و قرض فاسد بوده در آن تصرف كرده . قوله : و ان كان قد غرّه : ضمير فاعلى در [ غرّه ] به عبد و ضمير مفعولى به [ مولى ] عود مىكند . قوله : بانّ المال له : ضمير در [ له ] بمولى عود مينمايد . قوله : اتجه رجوعه عليه : يعنى رجوع مولى بر عبد .