و مع الآخر الباقية ، إذ لا أثر لزيادة اليد كما سلف .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين : و همچنين است اگر يكى از متنازعين بر روى ديوار چوب و تيرى داشته باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين : در اين صورت ويرا مكلّف به قسم نموده و پس از خوردن آن بنفع وى حكم صادر مىشود . سپس مىفرماين : و اگر هردو بر روى ديوار مورد نزاع تير و چوب داشته باشند حكم مىگردد كه هردو در آن مشترك هستند . و اگر ديوار بساختمان يكى از متنازعين متصل بوده و ديگرى روى آن تيرى داشته باشد اقوى از نظر ما اينستكه هردو با هم متساويند . چنانچه اگر يكى از آن دو مرجحى از مرجحات را دارا بوده و با ديگرى باقى مرجحات باشد باز از نظر حكم با هم يكسانند زيرا همان طوريكه گذشت زيادى يد اثرى در تقديم و ترجيح ندارد .
قوله : عليه جذع : ضمير در [ عليه ] بجدار راجع بوده و كلمه [ جذع ] بكسر جيم و سكون ذال به معناى تنه درخت خرما و غيره است ولى مقصود از آن تير است . قوله : فانه يقضى له به بيمينه : ضمير در [ فانه ] به معناى شأن بوده و در [ له ] به [ لاحدهما ] و در [ به ] به [ جذع ] راجع مىباشد . قوله : اولهما فلهما : اين جمله معطوفست به [ لاحدهما ] در عبارت مصنف ( ره ) و تقدير عبارت چنينست : او كان لهما جذع عليه فهو لهما . قوله : و لو اتصل باحدهما : ضمير فاعلى در [ اتصل ] به جدار و در [ احدهما ] به [ بناء احدهما ] راجعست .
قوله : و كان للآخر عليه جذع : ضمير در [ عليه ] بجدار راجع است . قوله : تساويا على على الاقوى : ضمير تثنيه بمتنازعين راجع است . قوله : و مع الآخر الباقية : يعنى مجموع المرجحات الباقية
متن :
أما الخوارج من أحد الجانبين أو منهما من نقش ، أو
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 251
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥١