متن :
هذا إذا لم يكن من إليه الباب متصرفا فيها بسكنى و غيرها ، و إلا قدم ، لأن يده عليها بالذات ، لاقتضاء التصرف له ، و يد مالك الهواء بالتبعية ، و الذاتية أقوى ، مع احتمال التساوي ، لثبوت اليد من الجانبين في الجملة ، و عدم تأثير قوة اليد .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين : حكم مذكور در صورتى استكه مدعى غرفه و كسى كه درب غرفه به طرف او باز مىشود در آن از طريق سكنا و غير آن تصرف نداشته باشد چه آنكه در اين صورت ادعاى وى را بر دعوى صاحب بيت مقدم مىكنند . و دليل آن اينست كه :
يدوى بر غرفه بالذات است چه آنكه تصرف مقتضى اين امر مىباشد در حالى كه يد مالك فضاء و هواء بر آن بالتبع مىباشد و پرواضح است كه يد بالذات بر يد بالتبع اقوى است . ولى محتمل است بگوئيم هردو با هم يكسانند چه آنكه هردو اجمالا بر آن يد داشته و قوت يد ملاك تقديم و مناط ترجيح نيست . قوله : هذا اذا لم يكن من اليه الباب متصرفا فيها : مشار اليه [ هذا ] ترجيح صاحب بيت بوده و ضمير در [ اليه ] به من موصوله راجع مىباشد و ضمير در [ فيها ] بغرفه عود مىكند .
قوله : بسكنى و غيرها : اينعبارت بيان تصرف در غرفه را نموده و ضمير در [ غيرها ] به سكنا عود مىكند . قوله : و الا قدم : يعنى و ان كان متصرفا فى الغرفة قدّم . قوله : لان يده عليها بالذات : ضمير در [ يده ] به مدعى غرفه و در [ عليها ] بغرفه راجعست
قوله : لاقتضاء التصرف له : ضمير در [ له ] بذاتى بودن يد راجعست .
متن :
السادسة لو تداعيا جدارا غير متصل ببناء أحدهما ، أو متصلا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 248
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٨