و اگر با هم در خزانه زير پلهكان نزاع داشتند بينشان قرعه مىكشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم آن است كه هردو در آن مساوى مىباشند زيرا خزانه از طرفى به ملك صاحب بيت متصل بلكه از جمله مرافق و اطاقهاى او حساب شده و از طرفى ديگر فضا و هواء براى ملك - صاحب غرفه تلقّى مىشود بلكه مىتوان گفت خزانه بمنزله قرار و محل استقرار ملك صاحب غرفه مىباشد از اينرو چون هردو در آن متساويند لازمست حكم بقرعه بشود .
قوله : و فى الخزانه تحتها يقرع بينهما : كلمه [ خزانه ] بكسر خاء فضاء خالى را گويند و ضمير در [ تحتها ] به درجه راجع بوده و در [ بينهما ] به صاحب غرفه و صاحب بيت عود مىنمايد .
قوله : لاستوائهما فيها بكونها : ضمير در [ لاستوائهما ] به صاحب غرفه و صاحب بيت و در [ فيها ] و [ يكونها ] بخزانه راجعست .
قوله : بل من جملة بيوته : ضمير در [ بيوته ] به صاحب السفل عائد است .
قوله : و كونها هواء : ضمير در [ كونها ] بخزانه راجعست .
قوله : و هو كالقرار لملك الاعلى : ضمير [ هو ] به [ كونها هواء ] راجع است و مقصود از [ ملك الاعلى ] پلهها مىباشد .
متن :
و يشكل بما مر في السقف ، و يقوى استواؤهما فيها مع حلف كل لصاحبه ، و هو اختياره في الدروس ، و لا عبرة به وضع الأسفل آلاته تحتها .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 235
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٥