در برخى از نسخههاى تحريف شده ديده مىشود .
مؤلف گويد :
به نظر قاصر چنين مىرسد كه نسخه صحيح همان [ احد ] با حاء و دال بدون نقطه باشد و نسخه [ اخذ ] معناى محصلى ندارد .
قوله : و مال اليه المصنف ( ره ) الخ : ضمير در [ اليه ] به [ القول بالقرعة ] عائد است .
متن :
و القول في اليمين كما مر من عدم تعرض الأصحاب له و ربما امتنع هنا إذا لم يعلم الحالف عين حقه . و احترز بالتلف لا عن تفريط عما لو كان بتفريط فإن الودعي يضمن التالف فيضم إليهما و يقتسمانهما من غير كسر ، و قد يقع مع ذلك التعاسر على عين فيتجه القرعة .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
كلام در اينكه صاحب يك در هم آيا بايد قسم بخورد يا بدون قسم در هم باقى را بوى مىدهند همان است كه در مسئله قبلى گذشت يعنى اصحاب متعرف لزوم آن نشدهاند و شايد بتوان گفت :
در اينجا اگر حالف عين حق و در هم خود را نشناسد مشكلست وى را مكلّف به قسم بنمائيم .
سپس مىفرماين :
مرحوم مصنف در متن فرمود :
و امتزجا لا بتفريط و تلف احدهما .
و بدين وسيله با قيد [ تلف لا عن تفريط ] از تلف با تفريط
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 201
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠١