ذمهاش برى نمىگردد .
4 - ديگر از انتقادات به روايت اين است كه چطور ممكن است بين ايندو حكم جمع نمود يعنى از طرفى حج عبد آزاد شده صحيح بوده و در عين حال بعد از مراجعت از حج به رقيّت باقى بوده و مملوك مولاى سابقش باشد در حالى كه در محل خود مقرر است كه حج عبد بدون اذن آقايش باطل است .
در نتيجه بايد گفت آنچه را كه مرحوم مصنف در اينكتاب اختيار فرموده و بمضمون روايت عمل ننموده واضحتر و با قواعد فقهى مناسبتر است .
متن :
و نبه بقوله : و لا بين دعوى مولى الأب شراءه من ماله و عدمه على خلاف الشيخ و من تبعه ، حيث حكموا بما ذكر ، مع اعترافهم بدعوى مولى الأب فساد البيع .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اينكه مرحوم مصنف فرمود در حكم مسئله فرقى نيست بين اينكه مولاى اب ادعا كند عبد آزاد شده با پول وى خريده شده يا چنين ادعائى نكند تعريض به مخالفت مرحوم شيخ در اين مقام است چه آنكه ايشان و تابعينشان در اين مسئله چنين فرمودهاند :
كه حكم مذكور در روايت كه تقديم قول مولاى اب باشد متبع است با اينكه خود ايشان معترف هستند كه مولاى اب مدعى فساد معامله است .
متن :
و على خلاف العلامة حيث حملها على إنكار مولى الأب البيع لإفساده ، هربا من تقديم مدعي الفساد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 337
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٧