شارح ( ره ) مىفرماين :
اجزائى كه از ميته در وقت حيات روح داشته آنها نيز همچنين قابل معامله و تجارت نيستند ولى اجزاء بدون روح چون ناخن ، مو كرك ، پشم و امثال اينها مشروط باينكه حيوان ذاتا پاك باشد از نظر خريد و فروش اشكالى ندارند .
قوله : و اجزائها : ضمير به ميّته راجعست چنانچه مرجع ضمير در ( تحلّها ) نيز چنين است .
متن :
و الدم و إن فرض لها نفع حكمي كالصبغ .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
4 - ديگر از محرمات خون است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه براى آن نفع حكمى نيز فرض شود حكمش باز حرمتست .
مؤلف گويد :
نفع حكمى آنست كه حقيقتا نفع نمىباشد بلكه شبيه به آنست مثل استفاده از خون در رنگرزى چه آنكه اين رنگ ثابت نيست مانند انتفاعات ديگر بلكه به سهولت زائل مىشود ولى تا ما دامى كه باقى است چون شباهت به انتفاع و استفاده دارد از اينرو به آن نفع حكمى گويند
متن :
و أرواث و أبوال غير المأكول و إن فرض لهما نفع ، أما هما مما يؤكل لحمه فيجوز مطلقا ، لطهارتهما ، و نفعهما ، و قيل : بالمنع مطلقا ، إلا بول الإبل للاستشفاء به .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
5 - ديگر از محرّمات غاياط و بول حيوانات غير مأكول
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 15
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥