قوله : و قيل يشترط : قائل اين قول مرحوم علامه در كتاب قواعد است .
متن :
فإن أقتت بأمد مضبوط ، أو عمر أحدهما المسكن أو الساكن لزمت تلك المدة و ما دام العمر باقيا و إلا توقت بأمد ، و لا عمر أحدهما جاز الرجوع فيها متى شاء .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر سكنا را موقّت به مدت معيّنى نمايند يا معلّق به انقضاى عمر يكى از آن دو يعنى [ ساكن و مسكن ] نمايند عقد لازم و در غير اين دو صورت جايز بوده و حق رجوع در آن محفوظ است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از لازم بودن سكنا در دو صورت ياد شده لزوم به طور مطلق و دوام نيست بلكه در صورت اول لزومش تا مدت معين شده بوده و در فرض دوم تا مادامى كه عمر باقى باشد .
متن :
و إن مات أحدهما مع الإطلاق بطلت و إن لم يرجع كما هو شأن العقود الجائزة ، بخلاف الأولين
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در صورتى كه عقد سكنا مطلق واقع شده و آن را نه مقيد بعمر ساكن و مسكن نموده و نه به مدت مضبوط و معين به موت يكى از متعاقدين باطل مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه در آن رجوع هم واقع شود بلكه صرف موت كافى در بطلان مىباشد چنانچه شأن كليه عقود جايزه همين است بخلاف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 455
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥٥