بياورند منصرف به قيمت مال موهوب بوده و در اين صورت نيز هبه لازم مىباشد .
قوله : او يعوض عنها : عطف است به [ يتصرف ] و تقدير عبارت چنين است : او لم يعوض عنها .
قوله : بما يتفقان عليه : ضمير در [ عليه ] به [ ماء موصوله ] در [ ما يتفقان ] كه مقصود از آن عوض است راجع مىباشد .
قوله : او بمثلها او قيمتها : ضميرهاى مؤنث به [ هبه ] راجع بوده و منظور از آن مال موهوب است .
قوله : مع الاطلاق : يعنى عوض را به صورت مطلق بياورند مثلا بگويد : وهبتك به شرط العوض .
متن :
أو رحما قريبا و إن لم يحرم نكاحه ، أو يكن زوجا أو زوجة على الأقوى ، لصحيحة زرارة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
يا متهب از ارحام قريب واهب نباشد زيرا هبه به رحم لازم شمرده شده است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
هبه به رحم لازم است اگرچه از ارحاميا باشد كه نكاح و ازدواج با او حرام نباشد .
سپس مىفرماين :
و نيز متهب زوج يا زوجه نباشد زيرا هبه هريك از اين دو بهم على الاقوى هبه لازمه است بدليل صحيحه زراره كه در اين مقام وارد شده است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 447
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٧