شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اگر عبد فوت شود هزينه تجهيز او مانند نفقهاش مىباشد .
سپس مىفرماين :
و در صورتى كه مال موقوف ملك و عقار باشد در هزينه و خرجهائى كه به آن تعلّق مىگيرد طبق شرط واقف بايد عمل شود و در صورتى كه وى دروقفنامه شرطى نكرده باشد لازمست از منافعش جهت هزينه آن برداشت كنند و در صورتى كه منافع وافى به هزينه نباشد بر موقوف عليه يا بيت المال واجب نيست تتمه آن را تكميل كنند چنانچه اگر اساسا غلّه و منفعت بخلاف موردى كه مال موقوفه حيوان باشد اعم از حيوان ناطق ( مثل عبد ) يا حيوان صامت ( همچون گوسفند و شتر و گاو ) چه آنكه به لحاظ احترام روحش صيانت و حفاظت آن لازم و واجبست .
متن :
و لو عمي العبد ، أو جذم أو أقعد انعتق كما لو لم يكن موقوفا ، بطل الوقف بالعتق ، و سقطت
النفقة من حيث الملك ، لأنها كانت تابعة له فإذا زال زالت .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
عبدى كه وقف شده اگر نابينا شود يا به مرض جذام و بفرموده شارح يا زمينگير گردد آزاد شده همانطورى كه اگر وقف نباشد حكم چنين است .
و سپس مىفرماين :
و وقف بواسطه آزاد شدنش باطل و نفقهاش ساقط مىگردد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 402
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٢