تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
المشهود به و إن كان عدلا ، بل ربما كان وليا و من هنا قيل : نرجو شفاعة من لا تقبل شهادته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسى كه زياد اشتباه مىكند بطورى كه مشهود به را نمىتواند ضبط و حفظ نمايد شهادتش مردود است . شارح ( ره ) مىفرماين : گرچه شخص مزبور عادل بوده بلكه از اولياء خدا باشد و از اين‌رو است كه گفته‌اند : اميد بشفاعت كسى داريم كه شهادتش قبول نمىشود . متن : و لا شهادة المتبرع بإقامتها قبل استنطاق الحاكم ، سواء كان قبل الدعوى أم بعدها ، للتهمة بالحرص على الأداء و لا يصير بالرد مجروحا ، فلو شهد بعد ذلك غيرها قبلت و في إعادتها في غير ذلك المجلس وجهان . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز كسى كه تبرعا شهادت داده شهادتش مقبول نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ شهادت تبرعى ] اين است كه قبل از درخواست حاكم و استنطاق وى شاهد اقامه شهادت كند اعم از اينكه قبل از ادعاى مدعى بوده يا بعد از آن واقع شود . و دليل نپذيرفتن آن در اين مقام اين است كه وى با اين عملش خود را در معرض اين اتهام قرار مىدهد كه در اداء شهادت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 245 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى