شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و نيز مكروه است از سپاه مسلمين كسى بدون اذن امام عليه السلام در بين دو صف كفر و اسلام ظاهر شود و حريف طلب كند و در صورت منع امام عليه السلام حرام و در فرض الزام و امر واجب مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكم بكراهت در صورت اول مطابق با فرموده مشهور كه اصح القولين در اين مسئله است مىباشد و در مقابل برخى از فقهاء آن را حرام دانستهاند .
و حكم بوجوب در صورت سوم به دو نحو متصور است :
الف : آنكه امام عليه السلام به شخص معينى امر بفرمايند كه در اين صورت بر وى واجب عينى مىشود .
ب : آنكه خطاب بجماعتى نموده و فرمان دهند كه از ميان ايشان يكنفر براى مبارزه بميدان رود كه در اين فرض بر تمامشان واجب كفائى است ولى اگر فرمان و امر بطور الزام نباشد بر ايشان اجابت آن مستحب است .
قوله : المبارزه : مصدر است از باب مفاعله به معناى ظاهر شدن بين دو جناح مخالف .
قوله : و قيل تحرم : قائل اين قول مرحوم شيخ طوسى در نهايه و ابو الصلاح الحلبى مىباشند .
قوله : ان منع الامام عليه السلام منها : يعنى از مبارزه .
قوله : ان الزم بها : يعنى به مبارزه و تا متن بعدى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 66
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٦