تا از احوال مشركين مطلع شده و در صورت هجوم آنها به اين بلاد مسلمين را از آن آگاه كنند كه اين عمل مستحب مؤكد مىباشد چه در زمان حضور امام عليه السلام و چه در وقت غيبت .
تبصره
اگر شخصى كه در شهرهاى مرزى و بلادى كه در معرض هجوم دشمن است ساكن باشد و خود را براى مراقبت و محافظت از احوال دشمنان آماده نمود تا در صورت لازم اخبار را بمسلمين آگهى كند او مصداق مرابط بوده و اجر و ثوابى كه بر اين عمل مترتب است نصيب وى مىشود .
قوله : ارصاد : بكسر همزه و سكون راء به معناى آماده چيزى شدن مىباشد .
قوله : ساكن الثغر : كلمه [ ثغر ] بفتح ثاء و سكون غين كه جمعش ثغور است به معناى سر حدّ زمين دشمن بوده و شهر مرزى را گويند .
قوله : فهو مرابط : كلمه [ مرابط ] به صيغه اسم فاعل است از ماده [ رباط ] كه مصدرش [ مرابطه ] است و عمل رباط عبارت است از نگاهداشتن و ملازم بودن در جاى آمدن دشمن است .
متن :
و أقله ثلاثة أيام فلا يستحق ثوابه و لا يدخل في النذر ، و الوقف و الوصية للمرابطين بإقامة دون ثلاثة ، و لو نذره و أطلق وجب ثلاثة بليلتين بينها ، كالاعتكاف