و أكثره أربعون يوما فإن زاد ألحق بالجهاد في الثواب ، لا أنه يخرج عن وصف الرباط .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
كوتاهترين زمان براى عمل رباط سه روز و طولانىترين مدت چهل روز است .
مرحوم شارح مىفرماين :
بنابراين اگر كسى كمتر از سه روز به اين عمل اقدام نمود ثواب مرابط را بوى نمىدهند يا اگر نذر نمود كه به اين عمل اقدام نمايد اگر كمتر از سه روز به آن اشتغال ورزيد به نذر عمل نكرده يا اگر كسى مالى را بعنوان وقف يا وصيت براى مرابطين معيّنن كرده باشد بشخصى كه كمتر از سه روز به آن مبادرت نموده نمىتوان از آن مال داد .
و لذا اگر كسى عمل را نذر نمود و آن را مطلق گذارد يعنى مدّت آن را معيّن نكرد بر وى واجب است كه سه روز مشتمل بر دو شب را به اين عمل اشتغال داشته باشد همانطورى كه حكما اعتكاف چنين است .
سپس در ذيل ( و اكثره اربعون يوما ) مىفرماين :
اگر از اين حدّ تجاوز نمود و مدت بيشترى را به آن اشتغال داشت عملش از نظر ثواب و اجر ملحق به جهاد مىشود نه اينكه عنوان ( رباط ) از آن مسلوب بوده و از مزاياى آن بىبهره باشد بلكه همانطورى كه گفته شد مقصود اين است كه ثواب جهاد را بر آن مترتب مىكنند .
قوله : و اقله ثلاثة ايام : ضمير در [ اقله ] به رباط راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠