و مقصود از [ موسر ] كسى است كه قادر بر وفاء قرض خود باشد .
بنابراين با توجه بقيودى كه در اين مسئله گفته شد اينك مىگوئيم :
اگر بدهكار از پرداخت بدهى خود عاجز بود يا قرضى كه گرفته مدتدار بوده و هنوز وقت دادن آن نرسيده اگرچه قبل از بازگشت از نبرد زمانش بحسب عادت و عرف برسد طلبكار حق ممانعت از رفتن بجهاد ندارد اگرچه در فرض اخير يعنى در جائى كه قبل از بازگشت وقت پرداخت دين فرابرسد احتمالا مىتوان گفت كه صاحب دين حق جلوگيرى دارد .
قوله : و ان حلّ : ضمير مستتر فاعلى به دين راجع است .
قوله : قبل رجوعه : يعنى قبل از رجوع مديون .
قوله : لم يكن له المنع : ضمير در [ له ] به [ مدين ] برمىگردد .
قوله : مع احتماله : ضمير به [ المنع ] راجعست .
متن :
و الرباط و هو الإرصاد في أطراف بلاد الإسلام للإعلام بأحوال المشركين على تقدير هجومهم مستحب استحبابا مؤكدا دائما مع حضور الإمام و غيبته ، و لو وطن ساكن الثغر نفسه على الإعلام و المحافظة فهو مرابط .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
عمل رباط از امورى استكه دائما مستحب است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ رباط ] كمين نشستن در اطراف شهرهاى اسلاميست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 28
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨