و زين و لجام اسب ، دستبند ، كمربند ، انگشترى ، آنچه از نفقه و خرجى با او بوده ، اسب يدكى كه با خود آوردها و از جلو حركت مىكرده .
اما خورجينى كه در آن نفقه و زاد و توشه خود را قرار داده و بر ترك اسب نوعا مىبندند جزء سلب محسوب نشده و قهرا محتويات آن از قبيل امتعه و پولها نيز به حساب سلب گذاشته نمىشود .
قوله : ما يصطفيه : به معناى ما يختاره .
قوله : فرس فاره : اسب چابك و نيك را گويند .
قوله : قتيل : به معناى مقتول است .
قوله : و الخفّ : بضم خاء به معناى موزه و چكمه است .
قوله : درع : بكسر دال و سكون راء به معناى زره است .
قوله : سرج : بفتح سين و سكون راء به معناى زين است .
قوله : لجام : معرّب لگام به معناى دهنه اسب .
قوله : سوار : بكسر و ضمّ سين به معناى دستبند است .
قوله : منطقه : بكسر ميم به معناى كمربند است .
قوله : نفقة معه : ضمير به [ قتيل ] راجع است .
قوله : جنيبة : اسب يدكى را گويند :
قوله : تقاد معه : يعنى با وى همراه بوده و اسب يدكى جلو و خودش از عقب حركت كند .
قوله : حقيبة : خورجين را گويند .
قوله : مشدودة : يعنى بسته شده است .
قوله : بما فيها : كلمه ( باء ) به معناى ( مع ) بوده و ضمير در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 99
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٩