شارح ( ره ) مىفرماين :
قربانى مستحبى از حيث شرائط و آداب همچون هدى واجب مىباشد .
مترجم گويد :
بنابراين سعى كنند حيوان تام الخلقه و سمين و خالى از عيوب بوده و پس از ذبح آن را به سه قسمت كرده ، ثلثى را خود تناول نموده و دو ثلث ديگر را بين صدقه به فقراء و هديه بر مؤمنين تقسيم كنند .
قوله : و الجمع بينهما : ضمير به هدى واجب و اضحيه راجع است .
متن :
و يستحب التضحية بما يشتريه و ما في حكمه ، و يكره بما يربيه للنهي عنه ، و لأنه يورث القسوة .
شرح فارسى :
ذ : مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است براى اضحيه حيوانى را بخرند و مكروه است حيوانى را كه در منزل نگهدارى كردهاند به اين منظور قربانى كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
چه آنكه از اين فعل در اخبار نهى شده و ديگر آنكه اين عمل قساوت قلب مىآورد .
قوله : و ما فى حكمه : ضمير مجرورى به [ اشتراء ] عائدست و مقصود از [ ما فى حكم الاشتراء ] عقودى است كه بواسطه آنها نقل و انتقال حاصل مىشود همچون ( هبه و صلح ) و امثال ايندو .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 124
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٤