قوله : و بعده : يعنى بعد از ذبح .
قوله : ليدفع عن صاحبه غرامة الابدال : در قرائت ليدفع دو وجه جائز است :
1 - به صيغه معلوم كه در اين صورت ضمير مستتر در آن يا بواجد راجع است و يا به تعريف .
2 - به صيغه مجهول كه در اين فرض ( غرامة الابدال ) نائب فاعل آن مىشود .
متن :
و محله أي محل ذبح هدي القران مكة إن قرنه بإحرام العمرة ، و منى إن قرنه بالحج و يجب فيه ما يجب في هدي التمتع على الأقوى و قيل : الواجب ذبحه خاصة إن لم يكن منذور الصدقة ، و جزم به المصنف في الدروس ، ثم جعل الأول قريبا و عبارته هنا تشعر بالثاني ، لأنه جعل الواجب الذبح و أطلق .
شرح فارسى :
ث : مرحوم مصنف مىفرماين :
در مناسك قران اگر ناسك در احرام عمره سوق هدى كرد محل ذبحش مكه است و اگر در احرام حج به اين فعل مبادرت نمود لازم است آن را در منى قربانى كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
آنچه در قربانى تمتع گفته شد على الاقوى در اين قربانى نيز جاريست چه قربانى در احرام عمره و چه در قربانى مقرون باحرام حج بنابراين همچون گذشته لازمست آن را به سه قسمت نموده ثلث آن را خود تناول كرده و ثلث ديگر را به فقراء صدقه داده و ثلث باقيمانده را بمؤمنى هديه فرستد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 120
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٠