بعضى از فقهاء ( شيخ طوسى عليه الرحمة ) قائل باعاده شده و بر اين مدعى دو دليل اقامه فرموده :
الف : آيه احباط .
ب : مسلمان هرگز كافر نمىشود پس ارتداد اين شخص حاكى است كه از اول مسلمان نبوده پس حجّ انجام شده در حال كفر بوده و بىاثر است پس بعد از رجوع باسلام بايد حج صحيح به جاى آورد .
مترجم گويد :
مقصود از آيه احباط آيه ( 8 ) از سوره مائده استكه ميفرمايد :
و من يكفر بالايمان فقد حبط عمله و هو فى الآخرة من الخاسرين .
جواب شارح ( ره )
سپس مرحوم شارح از دو دليل مزبور چنين جواب ميدهند :
استدلال به آيه احباط مدفوع است باينكه شرط حبط و ابطال اعمال اين استكه با حالت كفر فوت كند همانطورى كه در ثواب بر اعمال شرط اين است كه با حالت ايمان از دنيا برود .
و اما دليل دوم جوابش اين است كه نمىتوان گفت مسلمان هرگز كفر اختيار نمىكند پس وى از اول كافر بوده چه آنكه آيه شريفه ( 137 ) از سورة النساء اينكلام را تخطئه مينمايد در جائى كه مىفرمايد :
انّ الذين آمنوا ثمّ كفروا ثمّ آمنوا ثم كفروا ثمّ ازدادوا كفرا لم يكن اللّه ليغفر لهم و لا ليهديهم سبيلا .