است حال اگر در وصيّتنامه اسم از بلد هم نبرده باشد ولى اين خود قرينه است كه مقصودش از بلد مىباشد .
متن :
و يعتبر الزائد من الثلث مع عدم إجازة الوارث إن لم نوجبه من البلد ابتداء ، و إلا فمن الأصل .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر حج بلدى را واجب ندانسته و تنها از ميقات را لازم دانستيم و ميّت به حج بلدى وصيّت نموده باشد مؤنه از ميقات به بعد را كه قطعا بايد از اصل ماترك داد ولى هزينه از بلد تا به ميقات را اگر وارث ميّت اجازه دادند كه از اصل ماترك بدهند كه اشكالى نيست ولى در غير اين صورت لازم است خصوص اينمقدار را از ثلث او بدهند .
اما اگر معتقد شويم كه حج بلدى واجب است تمام هزينه را از اصل ماترك بايد داد .
متن :
و حيث يتعذر من الميقات يجب من الأزيد و لو من البلد حيث يتعذر من أقرب منه من باب مقدمة الواجب حينئذ ، لا الواجب في الأصل .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
بنابر اينكه حج ميقاتى واجب باشد نه بلدى ، اگر فرستادن اجير از ميقات به عللى ممكن نشد لازم است از بلاد جلوتر از ميقات مبادرت به فرستادن اجير كنند حتى اگر از هيچ يك بلاد ممكن نشد واجب است از بلد خود ميّت اينعمل را به انجام برسانند بلكه اگر از بلد وى نيز امكان نداشت بجلوتر برگشته و از شهرهاى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 62
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٢