بعد از فوت من يك حج از شهر خودمان براى من بخريد .
2 - در ضمن وصيّتنامه مالى را معيّن كند كه با تمام آن از بلدش مىتوان اجيرى را به حج فرستاد مثل اينكه گفته :
بعد از فوت من ده هزار تومان بشخصى بدهيد كه آن را صرف سفر حج از طرف من نمايد در حالى كه از بلد وى با اينمقدار حج معمولا اجيرها مىروند .
حال اگر در اين صورت با اينكه نامى از بلد در ضمن وصيّت نبرده حج بلدى را لازم دانستيم در صورت اولى بايد بطريق اولى بلزوم حج بلدى قائل شويم .
قوله : يسعه منه : ضمير مفعولى به بلد راجع بوده و كلمه من جارّه به معناى نشويه كه همان ابتداء غايت است مىباشد و ضمير مجرورى به ( مال ) عائد و جار و مجرور فاعل ( يسع ) مىباشد بنابراين معناى عبارت چنين است :
اگر در وصيّت معيّن كرد كه از بلد وى حجّى برايش بدهند پس تعيين بلد اولى و ارجح است از صورتى كه تعيين مالى كند كه وسعت و فراخى آن مال بلد را شامل مىشود .
متن :
و مثله ما لو دلت القرائن على إرادته .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
و مثل صورت تعيين مال است اگر كه قرائن ديگرى دلالت بر اراده حج بلدى كنند .
مترجم گويد :
مثل اينكه ميّت خود مجتهدى بوده كه رأيش وجوب حج بلدى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 61
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦١