بلده فمن حيث بلغت إن أمكن الاستئجار من الطريق ، و لو من الميقات إن لم تحتمل سواه ، و كذا لو لم يمكن بعد فوات البلد ، أو ما يسع منه إلا من الميقات .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف در تعقيب مسئله قبلى مىفرماين :
اگر تركه و اموال ميّت از اجرت حج بلدى كمتر و وافى به آن نبود پس از هر مكانى كه پولش مىرسد اجير را بفرستد حتى اگر از هيچ نقطهاى قبل از ميقات ممكن نبود لازم است از ميقات اجير را به حج روانه كنند .
مرحوم شارح مىفرماين :
همانطورى كه ما ترك ميّت اگر از بلد و ساير نقاط قبل از ميقات وافى نباشد لازمست از ميقات اجير را بفرستند عينا اگر مانع ديگرى غير از اين جهت در بين بود كه نتوانستند اجير را از بلد ميّت و يا بلاد ديگر قبل از ميقات كه ما ترك وافى از آنها هست بفرستند مگر از ميقات لازم و واجب است كه اجير را همچون صورت گذشته از آنجا به حج روانه كنند .
قوله : ان لم يحتمل سواه : يعنى اگر احتمال غير از ميقات داده نشود پس ضمير در ( سواه ) به ميقات راجعست .
متن :
لو عين كونها من البلد فأولى بالتعيين من تعيين مال يسعه منه .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
وصيّت به حج بلدى به دو صورت ممكنست واقع شود :
1 - در ضمن وصيّتنامه بطور تصريح بلد را معيّن نموده و گفته :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 60
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠