نفرموده است ، ولى حق اين است كه قيد نام برده را بايد ذكر نمود .
و بهر تقدير در صورت اكمال زيادى و تبديل به اسبوع سعى دوم مستحب محسوب مىشود .
قوله : و الا تعيّن اهداره : يعنى و اگر قبل از اكمال شوط هشتم متذكر شد قطع زائد متعيّن است پس ضمير در [ اهداره ] به زائد راجع است .
قوله : و الاقوى تقييده : يعنى تقييد مطلق .
متن :
و لم يشرع استحباب السعي إلا هنا ، ، و لا يشرع ابتداء مطلقا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
سعى مستحبى در هيچ مورد مشروع نشده مگر در خصوص همين موضع كه گذشت .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مراد از موارد ديگر سعى ابتدائى است يعنى مانند طواف مثلا مستحب باشد كه شخص هفت شوط بين صفا و مروه به عنوان عمل استحبابى انجام دهد .
قوله : مطلقا : يعنى در هيچ مورد چه قبل از سعى واجب و چه بعد از آن ، در حق ناسك و غير او .
متن :
و هو أي السعي ركن يبطل النسك بتعمد تركه و إن جهل الحكم ، لا بنسيانه بل يأتي به مع الإمكان ، و مع التعذر يستنيب كالطواف و لا يحل له ما يتوقف عليه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 384
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٤