المروة ، و ترك الزيادة على السبعة فيبطل لو زاد عمدا ، و لو خطوة و النقيصة فيأتي بها و إن طال الزمان ، إذ لا تجب الموالاة فيه ، أو كان دون الأربع ، بل يبني و لو على شوط .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
لازم است ابتداء از صفاء نموده و به مروه ختم نمايند كه اين يك شوط محسوب مىشود و برگشتن از مروه بصفا شوط ديگر به حساب مىآيد در نتيجه شوط هفتم كه تمام شود وى روى مروه مىباشد .
و نيز واجب است بر هفت شوط زياد نكند چه آنكه در صورت زيادى عمدى سعى باطل مىشود اگرچه مقدار زيادى يك گام باشد چنانچه لازم است از اين هفت شوط چيزى نقص نكند .
بنابراين اگر مقدارى از آن را بجاى نياورد واجب است در هر وقت كه ممكن است آن را تدارك كند اگرچه زمان طولانى از ترك آن گذشته باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زيرا موالات و توالى بين اجزاء سعى لازم نيست حتى اگر قبل از اتمام چهار شوط آن را ناقص گذاشته باشد مكلف است بقيه آن را تمام نمايد ولو اينكه يك شوط را بجاى آورده باشد و در اينجا مانند طواف نيست كه قبل از اكمال چهار شوط نقيصه موجب بطلان شود .
متن :
و إن زاد سهوا تخير بين الإهدار للزائد ، و تكميل أسبوعين إن لم يذكر حتى أكمل الثامن ، و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 382
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٢