شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم تأسى بمعصوم عليهم السلام و دستورى كه از ناحيه مقدس ايشان بما رسيده است مىباشد نه از جهت اين كه حجر جزء بيت است بلكه طبق بعضى از روايات وارده اين بناء جزء بيت نيست يا اگر ه باشد مقدارى از آن از كعبه محسوب مىشود .
مترجم گويد :
از رواياتى كه در اين باب وارد است چنين استفاده مىشود كه طواف از خارج حجر يك سياست ادبى و رعايت امر اخلاقى است چه آنكه قبر مبارك حضرت اسمعيل و والده ماجده ايشان در اين بقعه است لاجرم به منظور زير پاى قرار نگرفتن و لگدمال نكردن اين چنين دستورى از ساحت مقدس ائمه طاهرين عليهم اجمعين بما رسيده از جمله روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 صفحه 429 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از حسين بن سعيد از فضالة بن ايوب از معاوية بن عمار قال :
سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن الحجر أمن البيت هو او فيه شئ من البيت ؟
فقال : لا و لا قلامة ظفر ، و لكن اسماعيل دفن فيه امه فكره ان يوطاء ، فجعل عليه حجرا و فيه قبور انبياء .
قوله : و اما الخروج عن شئ اخر اه :
شارح ( ره ) مىفرماين :
چنانچه گفته شد در قسمت حجر تنها خصوص حجر را بايد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 326
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٦