أولى كما صنع في غيره .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
گفته شد در احرام دو نيّت لازم است : يكى براى خصوص تلبيه و ديگرى جهت احرام و هردو با هم بايد مقارن باشند ولى در نماز يك نيت به تنهائى كافيست و آن نيّت براى خصوص نماز است و براى تكبيرة الاحرام عليحده نيّتى لازم نيست .
حال جاى سؤال است كه چه فرقى بين ايندو مورد مىباشد كه در اول دو نيّت لازم است ولى در مورد دوم يك نيّت كافى مىباشد .
در جواب اين سؤال مىفرماين :
نماز با حج فرقش اين است كه تمام اجزاء نماز با هم متصل بوده به نحوى كه مجموع يك عمل را تشكيل مىدهند لذا نيّت براى مجموع و كل نماز كفايت از نيت براى خصوص اجزاء مىكند و چون تكبيرة الاحرام نيز مانند سائر اجزاء است لاجرم محتاج بنيّت عليحده نيست بخلاف حج كه افعال و اجزائش شرعا و حسّا از يكديگر منفصل بوده و مجموع اعمال متعدد محسوب مىشوند از اينرو هر جزئى از اجزائش نيّت مستقل لازم دارد لذا تلبيه هم كه از افعال و اجزاء آن به حساب مىآيد نياز بنيّت جداگانه است .
و از اين تقرير واضح شد كه اگر مرحوم مصنف تلبيه را جدا از احرام ذكر مىفرمود و آن را از جمله افعال حج قرار مىداد چنانچه در غير اين كتاب اين مشى را نموده بهتر و سزاوارتر بود .
قوله : دون التحريمه : مقصود از تحريمه ، تكبيرة الاحرام است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 258
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٨