شرح فارسى :
8 - مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر شخصى كه وظيفهاش حج تمتع است متلبّس بعمره تمتع شد ولى قبل از اينكه آن را به اتمام برساند بواسطه حيض و يا نفاس يا عذر ديگرى نتوانست آن را ادامه دهد سپس بعد از زوال مانع اگر بخواهد دنباله اعمال را تعقيب كند وقت ضيق بوده و قهرا حج را نمىتواند درك نمايد در اينجا وظيفهاش اين است كه از عمره تمتع به حج افراد عدول كرده و حج را كاملا بجاى آورد و پس از آن عمره مفرد را انجام دهد :
شارح ( ره ) مىفرماين :
و اين حج افراد از فرض و تكليفى كه بعهدهاش بوده ( يعنى حج تمتع ) كافى و مجزى است چنانچه اگر قبل از تلبّس به عمره به واسطه عذرى كه از همان ابتداء از نوع حج تمتع به افراد عدول كرد همين حكم در حق وى مىباشد .
و در عكس آن نيز همينطور است يعنى مفرد و قارن از حج قران و افراد بواسطه ضرورتى به حج تمتع عدول كنند .
لازم به يادآورى است كه عدول اختيارى و بدون ايجاب ضرورت حكمش چنين نبوده و شرح آن انشاء اللّه عنقريب خواهد آمد .
نكته قابل توجه آنكه نيت عدول را در وقت اراده انتقال به نسك و عبادت مخصوص ( يعنى اعمال معدول اليه ) بايد بنمايد .
قوله : بنحو ما مر : يعنى بطورى كه اگر عمره را بخواهد بپايان برساند وقت اختيارى عرفه از وى فوت مىشود چنانچه قبلا در ذيل عبارت مرحوم مصنف كه فرمود ( و ليس لمن تعيّن عليه نوع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 174
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٤