معيّن باشد مىتوان گفت افسادش با اين عمل دو كفّاره دارد :
يكى به جهت افساد اعتكاف و ديگرى بخاطر ابطال نذر ولى اين غير از مسئله مورد بحث است .
و در كتاب دروس مرحوم مصنّف فرموده :
جماع اگر در اعتكاف واجب معيّن واقع شود همچون وقوعش در رمضان دو كفّاره دارد اعمّ از اينكه تعيّن آن بواسطه نذر باشد يا انقضاء دو روز اوّل و دوّم .
قوله : ان كان فى شهر رمضان : ضمير در [ كان ] به اعتكاف راجعست .
قوله : مطلقا : چه اعتكاف در رمضان بوده و چه در غير رمضان قوله : نعم لو كان وجوبه متعيّنا : ضمير در [ وجوبه ] باعتكاف عود مىكند .
قوله : وجب بافساده : يعنى بافساد الاعتكاف .
قوله : بسببه : يعنى بواسطه نذر .
قوله : و هو امر آخر : يعنى وجوب كفّاره بخاطر نذر امر ديگرى است غير مورد بحث .
قوله : الحق المعيّن برمضان : يعنى الحق الاعتكاف المعيّن برمضان .
قوله : مطلقا : چه اعتكاف در رمضان بوده و چه در آن نباشد .
متن :
( و ) في الجماع ( ليلا ) كفارة ( واحدة ) في رمضان و غيره ، إلا أن يتعين به نذر و شبهه فيجب كفارة بسببه أيضا لإفساده .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 308
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٨