قوله : مطلقا : اگرچه اعتكاف واجب نباشد .
قوله : و ان لم يكن ثالثا : ضمير در [ لم يكن ] به واجب راجع است .
متن :
( و يجب بالجماع في الواجب نهارا كفارتان ، إن كان في شهر رمضان ) إحداهما عن الصوم ، و الأخرى عن الاعتكاف ، ( و قيل ) : تجب الكفارتان بالجماع في الواجب ( مطلقا ) ، و هو ضعيف . نعم لو كان وجوبه متعينا به نذر و شبهه ، وجب بإفساده كفارة بسببه ، و هو أمر آخر و في الدروس ألحق المعين برمضان مطلقا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
در اعتكاف واجب اگر معتكف در روز مبادرت به نزديكى با نساء نمايد در صورتى كه اين امر در روز ماه مبارك رمضان واقع شود دو كفّاره به عهده او مىآيد :
شارح ( ره ) مىفرماين :
يكى از آن دو به جهت فاسد شدن روزه است و ديگرى به منظور افساد اعتكاف مىباشد .
و سپس مرحوم مصنّف مىفرمايد :
بعضى از فقهاء اينحكم را بطور مطلق فرمودهاند :
شارح ( ره ) در ذيل آن مىفرماين :
اين قائل فرموده در اعتكاف واجب اگر معتكف مرتكب اين عمل شود مطلقا دو كفّاره بايد بدهد چه در ماه رمضان باشد و چه در غير آن ولى اين حكم ضعيف است چه آنكه ارتكاب اين فعل در غير رمضان موجب يك كفّاره بيشتر نمىشود بلى اگر اعتكاف بواسطه نذر و اشباه آن واجب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 307
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٧