اليتيم قسيم للمسكين في الآية ، و هو يقتضي المغايرة و لو سلم عدمه نظرا إلى أنها لا تقتضي المباينة فعند عدم المخصص يبقى العموم و توقف المصنف في الدروس .
شرح فارسى :
[ دنباله مبحث مستحقين خمس ]
مرحوم مصنّف مىفرماين :
شركاء امام عليه السّلام لازمست فقير باشند :
شارح ( ره ) مىفرماين :
امّا مساكين كه واضح و روشن است .
و امّا يتامى :
مشهور بين فقهاء اين است كه ايشان نيز بايد فقير باشند و براى اين مدّعاء به دو دليل متمسّك شدهاند :
1 - خمس بجاى زكات است و مصرف زكات به استثناى مواردى كه تنصيص بر عدم اشتراط فقر در آنها شده همچون عاملين و مؤلّفة القلوب صرفا براى فقراء است و مقتضاى عوض بودن اينست كه خمس نيز بايد منحصرا صرف فقراء شود .
2 - امام عليه السّلام خمس را بين مستحقّين و فقراء به قدر حاجتشان تقسيم مىنمايند و اگر از آن زياد آمد به خودش تعلّق دارد و در صورتيه كم و كسر باشد بر او است كه مقدار كسرى را تمام كند و به فقراء بدهد ، بنابراين اگر حاجت منتفى شد و يكى از موارد فقر و نياز را نداشت نصيب او از خمس نيز بايد منتفى شود .
مؤلف گويد :
مدرك دليل اوّل مشهور مرفوعه احمد بن محمّد استكه صاحب وسائل آن را در ج 6 ص 359 به اين شرح نقل فرموده :