ضعيف مىباشند لاجرم وجه ضعف همين جهت است .
امّا وجه ضعف آن از حيث دلالت :
شايد از اينجهت باشد كه دلالت آن بر استحقاق مطلبى در جنب ادلّه نافى استحقاق بمراتب سستتر و ضعيفتر است اگرچه فى حدّ نفسه دلالتش تمام باشد و بعبارت ديگر حديث مزبور قابل تعارض با اخبار مقابل نيست مضافا به اينكه مىتوان آن را به لحاظ موافقت با آراء اهل سنّت حمل بر تقيّه نمود .
قوله : و المراد بهم هنا : ضمير [ بهم ] بمساكين راجع بوده .
قوله : الى المطلب اخى هاشم : عبد مناف كه نام وى مغيره و كنيهاش ابو عبد الشّمس بود از عاتكه دختر مرّة بن هلال سليمه دو پسر دوقلو داشت از ناحيه پيشانى بهم متّصل بودند يكى عمرو نام داشت كه بعدا به هاشم ملقّب شد و آن ديگرى به عبد الشّمس موسوم بود و نيز براى وى دو فرزند ديگر از عيال ديگرش بود :
يكى مطلب كه عبيدة بن الحارث و شافعى از قبيله او مىباشند و ديگرى نوفل كه حبير بن مطعم را به او نسبت دادهاند .
و از اين توضيح مختصر معلوم شد كه مطلب در اينجا غير از عبد المطلب جدّ اوّل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است چه آن كه ايشان فرزند هاشم و ديگرى برادر او مىباشد .
قوله : و ما خالفه : ضمير منصوبى به استعمال اهل لغت راجعست .
قوله : لانّه خير من الاشتراك : ضمير در [ لانّه ] بمجاز راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 293
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٣