فقال : ما يجب الزّكاة فى مثله ففيه الخمس .
قوله : و المراد بالدّينار المثقال : يعنى مثقال شرعى نه صيرفى كه مثقال زرگران بوده و معادل با بيست و چهار نخود است ولى مثقال شرعى سه ربع آن يعنى 18 نخود مىباشد .
قوله : احتمله المصنّف فى البيان : ضمير منصوبى در [ احتمله ] به اكتفاء راجعست .
قوله : مع قطعه بالاكتفاء بها فى المعدن : ضمير در [ قطعها ] به مصنّف و در [ بها ] به دويست درهم عود مىكند .
قوله : ينبغى القطع بالاكتفاء بها : ضمير در [ بها ] به 200 درهم راجعست .
قوله : هنا : يعنى در كنز .
قوله : ما يجب الزّكوة منه : ضمير در [ منه ] بماء موصوله راجع است .
متن :
( قيل : و المعادن كذلك ) يشترط بلوغه عشرين دينارا ، و نسبته إلى القيل تدل على توقفه فيه ، مع جزمه به في غيره ، و صحيح البزنطي دال عليه ، فالعمل به متعين ، و في حكمها بلوغه مائتي درهم كما مر عند المصنف ، مع أن الرواية هنا لا تدل عليه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
بعضى از فقهاء گفتهاند معدن نيز همچون گنج بايد به حدّ نصاب ذكر شده برسد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
از اينكه مرحوم مصنّف اينكلام را به [ قيل ] نسبت داد چنين استفاده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 248
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٨