قوله : لآخذه : ضمير مجرورى به [ الثّانى ] عائد است .
قوله : نعم هو غنيمة : ضمير [ هو ] به ما اخرجناه راجعست .
قوله : فيصحّ اخراجه منها : ضمير در [ اخراجه ] به ما اخرجناه و در [ منها ] به غنيمت به معناى مصطلح راجعست .
متن :
و إنما يجب الخمس في الغنيمة ( بعد إخراج المؤن ) و هي ما أنفق عليها بعد تحصيلها بحفظ ، و حمل ، و رعي ، و نحوها ، و كذا يقدم عليه الجعائل على الأقوى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
وجوب اخراج خمس در غنيمت بعد از كم كردن مخارجى است كه به جهت آن متحمّل شدهاند :
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از اين مخارج ، هزينهاى استكه بعد از تحصيل غنيمت مصرف نمودهاند نظير وجه براى محافظت يا حمل و نقل آن يا اگر از سنخ مواشى باشد وجه براى چوپان كه آنها را بچرا برده يا اجرت كسى كه اموال غنيمت را وزن نموده يا سكّهها را مثلا شمرده .
سپس مىفرماين :
اقوى اين است مالهائى كه تحت عقد جعاله و قرارداد به مصرف رسانيدهاند آنها را نيز كسر نمايند مثلا امير مسلمين قرار گذاشت كه اگر كسى قلعه دشمن را فتح نمود يا فلان سردار را مطيع كرد فلان قدر به او داده شود اين قبيل امور را نيز قبل از اخراج خمس لازم است از غنيمت بردارند و پس از آن خمس را بدهند .
قوله : و هى ما انفق عليها : ضمير [ هى ] به [ مؤن ] راجع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 227
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٧